Het was drie uur 's middags. Mijn scherm stond nog aan, mijn hoofd allang niet meer.

Ik las dezelfde zin voor de derde keer. Mail open, mail dicht. Koffie nummer vier stond koud te worden. Dan stond ik ineens in de pantry zonder te weten waarom, starend in de koelkast alsof er iets nieuws in stond. Mijn benen wisten precies waarheen ze wilden: de snoeppot.

Een retourtje snoeppot, elke dag opnieuw.

En ik was niet de enige. Op de terugweg kruistte ik mijn collega die naar de snoeppot liep en we knikten schuldbewust. Om drie uur waren we simpelweg op.

Ik wist best wat ik eigenlijk wilde. Even weg van mijn computer. Opladen. Iets fris en lekkers, gewoon voor mezelf. Alleen bestond dat niet op kantoor.

Herken je dat?

En dan de hoofdpijn. Zo vaak kwam ik thuis met een bonzende kop. Stress, dacht ik. Te veel schermen. Te weinig slaap. Tot bleek: ik had de hele dag te weinig gedronken. Stom! Had ik maar even de tijd genomen voor wat hydratatie.

En dat geldt niet alleen voor mij. Maar liefst 7 op de 10 medewerkers drinkt te weinig tijdens een werkdag. Niet omdat we het niet weten, maar omdat een glas kraanwater saai is. Daar moeten we wat aan doen.

Ff opfrissen?

Mijn toenmalige baas had zijn eigen oplossing: elke ochtend een frisdrank. "Een frisse start van de dag," zei hij. Hij had gelijk over het gevoel, maar niet over het blikje. Want naast de container stonden vuilniszakken vol lege blikjes. Je weet wel die blikjes die ooit gevuld waren met 90% water en via de weg worden vervoerd. En de suikerklontjes? Tel ze maar niet.

Toen viel het kwartje. Niemand deed iets doms. We zochten allemaal hetzelfde, een frisse blik en een moment voor onszelf, maar het aanbod liet ons in de steek. En je bent meer op je werk dan thuis. Dan mag het daar best goed zijn, toch?.

Dus deed ik iets geks: ik zei mijn baan op. For the greater good? Misschien. Maar vooral omdat ik het niet meer los kon laten.

Onze missie: de gezonde keuze op kantoor de makkelijkste én de lekkerste maken.

Ik heb mijn dag omgedraaid. Nu is het jouw beurt.